تجربه‌های از وبلاگ نویسی: درباره جابجایی پاراگراف‌ها

جابجایی پاراگراف‌ها در وبلاگ‌نویسی

در سخنرانی‌ها و تبلیغات دینی / مذهبی – لااقل در محیطی که من زندگی می‌کردم – تقریباً بلااستثنا، شروع سخنرانی با درود و سلام فرستادن به پیشگاهِ آنهایی که احتمالاً به درگاه خداوند نزدیک‌ترند رقم می‌خوردْ. آیه‌یی از قرآن و یا حدیثی به‌عنوان دروازه اصلی بحث انتخاب، به زبان بومی ترجمه و با الفاظ ساده‌تر توضیح داده می‌شد. از چندین روایتی دیگر به عنوان پشتیبان فقره‌ی آغازین بحث یادآوری می‌گردید. در این میان داستان‌ها هم به شیوایی ممکن بیان می‌شد تا در کنارِ فهم مطلب مخاطبان را متقاعد به انجام رفتارهای نمایند که هدف اصلی و خواسته‌ی نهایی سخنران بود. اختتامیه مجلس هم با دعای خیر و درنظر گرفتن حاجت‌های مشروعه به اتمام می‌رسید – فکر کنم تا حالا هم، چنین است.

ادامه خواندن “تجربه‌های از وبلاگ نویسی: درباره جابجایی پاراگراف‌ها”

تجربه‌های از وبلاگ‌نویسی: درباره تعداد کلمات نوشته‌ها

تعداد کلمات نوشته‌ها در وبلاگ‌نویسی

شیوه‌یی کار من در نوشتن پُست‌های وبلاگ از این قرار است: بعد از اینکه ایده‌یی اولیه یا همان پیام نوشته نهایی در ذهنم شکل گرفت، آنرا در پیشخوان وردپرس پیش‌نویس می‌کنم. هرازچندگاهی به آن سر زده، محتوای آنرا ویرایش کرده و اندکی کامل‌تر از پیش می‌سازم. در نهایت، نوشته‌ی هنگام انتشار معمولاً حدود ۱۰۰۰ کلمه را در خود دارد.

ادامه خواندن “تجربه‌های از وبلاگ‌نویسی: درباره تعداد کلمات نوشته‌ها”