محک زدنِ آخر سالی؛ ارزیابی اندک از تغییرات مدل ذهنی‌‌ام در زمینه‌ای رشد و پیشرفت

زمان تقریبی مطالعه: ۱ دقیقه.

رشد و پیشرفت
در فرهنگ‌های توسعه‌نیافته، انسان‌ها به پیشرفت فکر می‌کنند و در فرهنگ‌های توسعه‌یافته به رشد؛

پیشرفت، به سنجش موقعیت ما نظر به دیگران تعریف می‌شود و رشد، به سازنده بودن حضور ما در کنار دیگران؛

سلول سرطانی، سلولی است که پیشرفت خود را به رشد در کنار دیگران ترجیح دهد.

حدود ۸ ماه پیش این جمله را خواندم و شنیدم (+). نظر به شرایط و جو فکری آن وقت من، این جمله بسیار عمیق و تاثیرگذار می‌نمود و تا اکنون برایم ارزشمند است.

روزهای اخیر سال بود و خواستم تغییرات مدل ذهنی‌ام را در این زمینه محک بزنم.

از شما چی پنهان، در یک سنجش مقایسه‌ای، متوجه شدم، رفتارم هنوز با سوگیری به‌سمت پیشرفت است تا رشد؛ این جایی تاسف دارد. اما خبر امید‌دهنده اینجاست که در مبارزه‌ای میان رشد و پیشرفت، طرف رشد را گرفته‌ام – زمان می‌برد و من هم به آینده خوش‌بینم؛ انتظار دارم هرچه زودتر، مدل پیشرفت به حاشیه رفته و زمام امور ذهنم به‌دست مدل رشد بیافتد.

فکر می‌کنم، در جهانی که ما زندگی می‌کنیم، زیستن با مدل ذهنی‌ای مبتنی به رشد بیشتر با کارِمان می‌آید تا طرزفکر مبتنی بر پیشرفت.

2
0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *