ارزش لحظه‌ها | به روایت فیلم انجمن شاعران مرده

تخمین زمان مطالعه: ۲ دقیقه.
ارزش لحظه‌ها
از زمان بیشترین بهره را ببرید.

«دَم را غنیمت بِشمار؛
غنچه‌های گل سرخ را
کنون که می‌توانی برچین، اما
بازهم زمانِ سالخورده در گذر است؛ و
همین گلی که امروز می‌خندد،
فردا خواهد مُرد.»

… و همین گُلی که امروز می‌خندد، فردا خواهد مرد. دوستان،..
بدن ما به‌مانند یک مسافرخانه‌ی‌ست که استعدادها و توانایی‌های مختلف، در زمان‌های متفاوت، مهمانِ آن است. استعدادی که امروز مهمان است، فردا نخواهد بود و توانایی را که امروز میزبانی‌اش را می‌کنیم، چندی بعد خواهد مُرد. آن مهمانِ شوخ‌طبع و شیرین‌سخن که امروز فرصتِ هم‌صحبت‌شدن‌اش را داریم، مدت‌زمانی بعد، دیگر دود خواهد شد و ناپدید.

زمان (عمر) مثلی خطی‌ست که همه‌ی ما روی آن در حرکتیم.
در این مسیر، در این سفر..
زیبایی‌های را می‌بینیم، از آن لذت می‌بریم؛ و
زیبایی‌های دیگر خلق می‌کنیم. زمان مثل خطی است یک طرفه؛ می‌آید – فقط یک‌بار!
آنچه که گذشت دیگر قابل برگشت نیست.
معذرت‌خواهی معلمی را که ۱۵ دقیقه دیرتر آمده و و با افتخار می‌گوید: «فردا ۱۵ دقیقه زودتر خواهد آمد». هرگز نپیذیرید. او ۱۵ دقیقه از عمر تک‌تک شاگردان را برای همیشه کُشته است. ۱۵ دقیقه‌ی فردا زمان تازه‌ی است.

درست است که «در نهایت، همه‌ی ما غذای کِرم‌ها هستیم رُفقا!.. چون، چی باور بُکنید چی نه، تک‌تکِ ما، روزی از نفس خواهیم افتاد، جسم ما سرد خواهد شد و خواهیم مرد.». اما علاوه بر آن مُردن آخری، مردنِ دیگری نیز وجود دارد؛ مردن تدریجی؛ مردنِ استعدادها و فرصت‌ها. «همین گلی که امروز می‌خندد، فردا خواهد مُرد». از این گُل تازه، از این استعداد فعلی، بهتر است «همین حالا» استفاده کنیم، وگرنه دوران طولانی و خسته‌کننده کهن‌سالی را، مجبوریم در حسرتِ تنبلیِ جوانی تحمل کنیم؛ در افسوس استعدادهای که استفاده نشد و رفت، غم بخوریم؛ و در اندوهی اینکه مبادا از ما، جز لوحه‌سنگی کوچکی، دیگر چیزی نخواهد ماند،.. در این غم زانوی‌غم بغل کنیم.

«غنچه‌های گل سرخ را
که کنون می‌توانی برچین؛
همین گلی که امروز می‌خندد،
فردا خواهد مُرد.»

•••

🛈 تبلیغ | دیزاین زرنگار چیست؟ اینجا بخوانید.

•••

این نوشته تحت تأثیر فیلم انجمن شاعران مرده تولید شده است. چند نوشته‌ی دیگر نیز در راه است.

15
0

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *