شبکه‌سازی فردی؛ از قدرت تکنالوژی عصر خود بهره بگیرید

شبکه سازی فردی را با ابزار عصر خود انجام  دهید.
تصویر: توسط Adem AY در Unsplash

استراتژی خود را در شبکه‌سازی فردی با توجه به عصر که در آن زندگی می‌کنیم تدوین و تطبیق کنیم. از تکنالوژی عصر خود بهره گرفته، افراد مطلوب را پیدا کرده، برویم به پروفایل‌هایشان در شبکه‌های اجتماعی و فالو کنیم. در اوایل چیزی نپرسیم؛ فقط فالو کنید و کمنت‌های پُربصیرت (insightful) ثبت نماییم.

در ادامه می‌خوانید:

انتخاب افراد مطلوب

انتخاب افراد برای ساختنِ شبکه فردی آینده کاری آسانی نیست. ممکن در نخست نفهمیم که چی کسانی برای ما مفید خواهند بود؟ طبعِ ما با کی‌ها سازگار خواهد بود؟ بهتر است با چی افرادی ارتباط برقرار کنیم؟

از اینرو، با مطالعه و انتخاب افرادی آغاز کنیم که در محیط‌های مختلف با آنها بر می‌خوریم؛ ممکن یک معلم باشد، یا صاحب کاروباری؛ یا کسی باشد که تخصص و مهارتِ مکمل حوزه‌ی کاری ما را دارد؛ و یا افردای که دارند عینِ هدفی را تعقیب می‌کنند که ما تعقیب می‌کنیم. کافی است کنجکاو باشیم، افراد پیدا خواهند شد.

اولین کسی را که من در شبکه‌سازی فردی هدف قرار دادم، کسی بود چند پله/پَته بالاتر از من در چارت سازمانی. من با این هدف او را انتخاب کردم که در پیشرفت شغلی/وظیفوی با من کمک کند. او کمک کرد.

فالو، تأیید و کمنت

تعدادی زیادی از افراد، که تازه پروسه‌ی شبکه‌سازی فردی را شروع می‌کنند، دچار یک اشتباه بزرگ می‌شوند. آنها اولین ارتباط‌شان را با این سوالات شروع می‌کنند که چطور هستید؟ اوضاع از چی قرار است؟ خوش می‌گذرد؟ ولی سوال اینجاست که آیا برای کسی که شما را هنوز نمی‌شناسد اهمیتی دارد؟ قطعاً خیر!

شبکه‌سازی فردی را با سوال کردن از مسائل شخصی و زندگی خصوصی مخاطبانِ خویش شروع نکنیم. همه‌کس، در مواجه با بیگانه‌ها و غربیه‌ها، نسبت به حریم خصوصی‌شان حساس‌اند. به آن احترام بگذاریم و این چیزی است که به نفعِ‌مان تمام خواهد شد.

به جای این سوالات، با دنبال کردنِ پروفایل‌‌هایشان شروع نماییم. با تأیید کردن (استفاده از شَکلَک‌های احساسی، نظیر لایک، قَلبک و سایر ایموجی‌های معمول و رسمی) ادامه دهیم. در نهایت، با ثبتِ کمنت‌ها و نظریات هوشمندانه و پُربصیرت موازنه رابطه به سمت خود تغییر دهیم.

کلمات به جای چسپ

از قدرت کلمات در شبکه سازی فردی غافل نشوید.

این مرحله را زمانی شروع کنیم که آشنایی دو طرف به سطح قابل قبول رسیده باشد: شاید پس از چند ماه فالو کردن، تأیید نمودن و کمنت گذاشتن. زمانی که درباره‌ی توانایی‌ها، دانش و مهارت‌های همدیگر کم‌وبیش معلومات داریم. وقتی که او هم عکس‌العمل نشان می‌دهد.

در این مرحله کلمات و جملاتی را استفاده کنیم که آینده‌ی روشن را برای دو طرف به تصویر می‌کشند. می‌توانیم خلاقیت به خرج دهیم و کلمات، عبارات و جملات تأثیرگذار خلق کنیم. من چند نمونه را ذیلاً آورده‌ام.

تصور کن اگر…

من صدای روان و دلچسپی دارم. تصور کن اگر من محتوای متنیِ تو را به پادکست تبدیل کنم، چی خوش اقبالیِ در انتظارِ ما خواه بود؟ یک تیر دو نشان! یک محتوا دو کاربرد!

تصور کن اگر درک تو از شبکه‌های اجتماعی و دانش من در حوزه مارکتینگ ترکیب شود، چی یک تیمی خواهیم شد؟ چی یک آینده‌ی خواهیم ساخت!

چی خواهد شد…

چی خواهد شد اگر مهارت تو در حوزه‌ی UI/UX Design را با دانش من در حوزه‌ی کُدنویسی یک جا کنیم؟ چی یک استارت‌اپی خواهیم ساخت!

خودت می‌فهمی که من تأمین‌کنندگانی زیادی می‌شناسم و تو مهارت عالی در زمینه فروش داری! چی خواهد شد اگر من و تو با هم کار کنیم؟! مشترکاً چی آینده‌‌‌ی درخشانی خواهیم داشت!

شبکه‌سازی فردی با اعمال فشار بر دیگران و اصرار کردن ممکن نمی‌شود. باید آینده‌ی را به تصویر کشیدم که همه خود را در آن ببینند. از سودی گفت شود که باید با ضریبِ اطمینان بالا برای تمام جوانب قابل پیش‌بینی باشد؛ نه صرفاً یک خیال واهی.

ادامه، ادامه، ادامه

* این بخش تا سه روز دیگر تکمیل می‌شود.


💬 شما از کدام کلمات، عبارت و جملات برای شبکه‌سازی، برقراری ارتباط و تحکیم آن استفاده می‌کنید، اینجا با ما شریک کنید.

مکانیزم‌های اهداف Edwin Locke و Gary Latham؛ چرا هدف‌گذاری مهم است؟

تصویر: توسط Rawpixel در Freepik

ادوین لاک (Edwin A. Locke) کسی است حدود ۳۵ سال عمر خود را در زمینه‌ی تحقیقات مرتبط با هدف‌گذاری وقف نموده است. مهمترین یافته‌ی او در این زمینه شاید این باشد که اهداف روی عملکردِ سازمان‌ها، ادارات و افراد مؤثر است؛ و این یافته‌ی کمی نیست. (+)

موفقیت فردی؛ سه عامل تأثیرگذار که نباید از آنها غافل شد

موفقیت فردی چیست؟
تصویر: توسط David Gavi در Unsplash

موفقیت فردی چیست؟ شاید رسیدن به قدرت، ثروت یا شهرت باشد؛ شاید هم راه‌اندازی یک کاروبار، نوشتن یک کتاب، انتخاب‌شدن در یک بورسیه تحصیلی، گذراندن امتحان تافل باشد و ممکن مهاجرت.

موفقیت چیست؟

در یک تعریف کلی، موفقیت فردی در واقع، رسیدن به یک وضعیت مطلوب ذهنی است که در نتیجه‌ی نارضایتی از وضعیتِ موجود پدیدار می‌شود. موفقیت برای یک فرد زمانی اتفاق می‌اُفتد که وضعیت مطلوب ذهنی، یا همان آرزوها و خواسته‌هایش، واقعیت پیدا کند.

شبکه‌سازی؛ راهکار پیچیده اما ثابت‌شده برای پیشرفت و موفقیت در دنیایی متصل امروز

تصویر: توسط Klaus Vedfelt در Getty Images.

طالبان در سال ۱۹۹۶ م.، به آن اندازه از خاک افغانستان را تصرف کرده بودند که دولت خود را اعلام کنند. از دولت اول طالبان ۵ سال نگذشته بود که با حمله‌ی ایالات متحده و همکاری ائتلاف شمال و سایر گروپ‌های ذی‌نفع از میان برداشته شد.

پاراگراف: جابه‌جایی

کودکان مهاجر افغان در کمپِ موندا، پاکستان، سال ۱۹۸۷. | تصویر: Erwin Franzen در Flickr

گویند که «جنگ اساساً بین نخبگان در قدرت و نخبگان خارج از قدرت است»؛ خواه این نخبه‌گان عضو یک کشور در سطح بین‌لملل باشد یا عضو گروهی در یک کشور.

جنگ‌های ناتمامِ افغانستان اما معمولاً میان مجاهدین و غلامان کشورهای اشغالگر به وقوع می‌پیوندند؛ صاحبان قدرت غلامان کشورهای اشغالگر حساب می‌شوند و کسانی خارج از قدرتْ مجاهد.

هر بیست سال یا کمتر، میانِ آنها جابه‌‌جایی رُخ می‌دهد. آخرین جابه‌بجایی چند هفته پیش اتفاق افتاد.

کودکان افغان در کمپ سازمان ملل برای بیجاشدگان داخلی، ولسوالی پنجوای، ولایت قندهار، ۲۰۲۱. | تصویر: جاوید تنویر برای AFP

مُردنِ پیش از بلوغ؛ درباره دشواری حفظ و مراقبت و ارتقا

فرسایش در نبود حفظ و مراقبت
تصویر توسط Kristijan Arsov در Unsplash

با خروج نظامیان ایالات متحده و سایر کشورهای عضو NATO، تعدادی از مردم افغانستان جشن گرفتند و نیز این رویداد را از طریق شبکه‌های اجتماعی تبریک گفتند؛ با مضامین مختلف، از جمله: «جای افتخار است که هیچ نیروی خارجی، دیگر در کشور وجود ندارد.»

این اولین بار نیست که مردم چنین خوشحالی می‌کنند. با خروج نیروهای شوروی از افغانستان، و قبل از آن، بریتانیا، نیز مردم جشن گرفتند و خوشحالی کردند. هنوز هم هر ساله به‌عنوان یادبود از این روزها جشن می‌گیرند.

اول قومِ من؛ افغانستان هنوز هم مثل قرن‌ها قبل

سگ‌های که به شکل گروپی قصد شکار گاو وحشی را دارند | مجموعه تلویزیونی The Hunt

قبل از دوران کشاورزی، در دوان شکار، احتمالاً انسان‌ها به شکل فردی کار می‌کردند. هیچ مرز و محدوده‌ی برای آنها تعریف نشده بود – اگر هم محدودیتی بود در حمل و نقل و جابه‌جایی بود.

گذرِ زمان شکل فعالیت انسان‌ها را متحول کرد. با آغاز عصر زراعت/کشاورزی و با توجه به مقتضیات محیط، بشر اندک اندک پی بُردند که می‌توان به شکل گروپی کار کرد؛ و از این طریق، سریع‌تر، بیشتر و بهتر به اهدافِ خود رسید.